በጀነት ውስጥ ጠጅ እንዴት ይኖራል?

በአላህ ስም እጅግ በጣም ሩኅሩህ በጣም አዛኝ በሆነው ክብርና ምስጋና ለዓለማቱ ጌታ ለአላህ የተገባ ይሁን (አል-ፋቲሓ 2)፡፡ የአላህ ሰላምና ውዳሴ የሰው ዘር ታላቅ መሪ ለሆኑት ለነቢዩ ሙሐመድ (አል-አሕዛብ 56) ለመላው የአላህ መልክተኞች (አል-ሷፍፋት 181) የሐቅንም መንገድ በተከተለ ሁሉ ላይ ይሁን (ጣሀ 47)

“إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ * عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ * تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ * يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ * خِتَامُهُ مِسْكٌ وَفِي ذَلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ ” سورة المطففين 26-22
“እውነተኞቹ ምእመናን በእርግጥ በድሎት (ገነት) ውስጥ ናቸው። በባለ አጎበር አልጋዎች ላይ ሆነው ይመለከታሉ። በፊቶቻቸው ላይ የድሎትን ውበት ታውቃለህ። ተጣርቶ ከታተመ ጠጅ ይጥጠጣሉ። ማተሚያው ሚስክ ከሆነ፤ በዚህም ተሽቀዳዳሚዎች ይሽቀዳደሙ።” (ሱረቱል ሙጠፊፊን 83፡22-26)፡፡

አንድ ክርስቲያን ወገኔ በዚህ የቅዱስ ቁርኣን ክፍል ውስጥ ‹‹ተጣርቶ ከታተመ ጠጅ ይጠጣሉ›› የሚለው ቅዱስ ቃል ላይ በመመርኮዝ ሁለት ጥያቄዎችን አቅርቧል፡፡ እነሱም፡-

1ኛ. አላህ በናንተ ላይ እርም (ሐራም) ያደረገው አልኮሆል መጠጦችን መጠጣት ነው ወይስ መስከር?

2ኛ. ደግሞስ በዚህ ዓለም የተከለከላችሁትን መጠጥ እንዴት በጀነት ተፈቀደላችሁ? በማለት ጥያቄውን አስከተለ፡፡

ለእነዚህ ጥያቄዎች እኔም ያለኝ ምላሽ እንዲህ ይቀርባል፡-

1ኛ. ኢስላም አስካሪ መጠጥን በጽኑ ያወግዛል፡፡ ከታላላቅ ኃጢአቶችም ይመድበዋል፡፡ የአላህ ቃል እንዲህ ይላል፡-
” يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ * إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَعَنِ الصَّلَاةِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ ” سورة المائدة 91-90
“እናንተ ያመናችሁ ሆይ! የሚያሰክር መጠጥ፣ ቁማርም፣ ጣዖታትም አዝላምም (የመጠንቆያ እንጨቶች)#ከሰይጣን_ሥራ_የሆኑ_እርኩስ_ብቻ_ናቸው፤ (እርኩስን) ራቁትም ልትድኑ ይከጀላልና። ሰይጣን የሚፈልገው በሚያሰክር መጠጥና በቁማር በመካከላችሁ ጠብንና ጥላቻን ሊጥል፣ አላህን ከማውሳትና ከስግደትም ሊያግዳችሁ፣ ብቻ ነው ታዲያ እናንተ (ከነዚህ) ተከልካዮች ናችሁን? (ተከልከሉ)።” (ሱረቱል ማኢዳህ 5:90-91)፡፡

በዚህ አንቀጽ ውስጥ፡ ጌታ አላህ አስካሪ መጠጥን ከቁማር ጨዋታና ጣኦታት አምልኮ ተርታ በመመደብ የተወገዘ የሰይጣን ሥራ የሆነ እርኩስ ተግባር አድርጎ ነው የሚገልጸው፡፡ ከዛም በተጨማሪ ከአስካሪ መጠጥ የሚገኘው ትርፍ፡ በወዳጆች መሐከል ጸብና ጥላቻን ማትረፍ፣ አላህን ከመዘከርና ከማምለክ መራቅ መሆኑን በመግለጽ ከዚህ መጥፎ ስራ እንድንርቅ ይመክረናል፡፡
عن ابن عمر قال: قال رسولُ الله صلَّى الله عليه وسلم: “لَعَن الله الخمرَ وشاربَها وساقيَها، وبائعَها ومبتاعَها، وعاصِرها ومعتصِرها، وحامِلَها والمحمولَةَ إليه” رواه الترمذي وأبو داود في سننهما وابن حبان في صحيحه وأحمد في مسنده عن ابن عباس.
ዐብደላህ ኢብኑ-ዑመር (ረዲየላሁ ዐንሁ) ባስተላለፉት ሐዲሥ የአላህ መልክተኛ (ሶለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) እንዲህ አሉ፡- “አላህ ኸምርን (አስካሪ መጠጥን) ፣ ጠጪውን፣ ቀጂውን፣ ሻጩንም፣ ገዢውንም፣ የሚገዛለትንም፣ ጠማቂውን፣ አስጠማቂውን፣ ተሸካሚውንና የሚሸከሙለትንም ሁሉ ረግሟቸዋል (ከራሕመቱ አርቋቸዋል)” (ቲርሚዚይ፣ አቡ ዳዉድና አሕመድ የዘገቡት)፡፡

ከዚህ ነቢያዊ ትምሕርትም የምንወስደው ቁም ነገር፡ መጠጥ መጠጣቱ ብቻ ሳይሆን የሚያስረግመው፡-

ሀ. መጠጥ በራሱ የተረገመ መሆኑን
ለ. ለራስ መጥመቅም
ለ. እንዲሁም ማስጠመቅ
ሐ. መጠጥ ቤት ከፍቶ መነገድ
መ. የመጠጥ ቀጂና አስተናጋጅ ሁኖ ለመሥራት መቀጠር
ሠ. በመጠጥ ቤቱ ውስጥ ገብቶ መጠጣት
ረ. በመሐል የመጠጥ አመላላሽ ሁኖ መሥራት….

እነዚህ ሰዎች ከዚህ ድርጊታቸው በፍጥነት ወደ አላህ ተውበት በማድረግ ካልተመለሱ የቂያም ቀን ከተጠያቂነት እንደማይድኑ ነው፡፡ ኢስላም ሁለንተናዊ በመሆኑ፡ አትጠጡ ወይም አትስከሩ ብቻ ሳይሆን፡ ከላይ የተዘረዘሩትንም በሙሉ ያወግዛል፡፡
عَنِ ابْنِ عُمَرَ ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «كُلُّ مُسْكِرٍ خَمْرٌ، وَكُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ، وَمَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فِي الدُّنْيَا فَمَاتَ وَهُوَ يُدْمِنُهَا لَمْ يَتُبْ، لَمْ يَشْرَبْهَا فِي الْآخِرَةِ» رواه مسلم 2003
ዐብደላህ ኢብኑ-ዑመር (ረዲየላሁ ዐንሁ) ባስተላለፉት ሐዲሥ የአላህ መልክተኛ (ሶለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) እንዲህ አሉ፡- “የሚያሰክር ነገር ኹሉ ኸምር ነው፡፡ የሚያሰክር ነገር ኹሉ ሐራም ነው፡፡ በምድራዊ ሕይወቱ ኸምርን የጠጣና በሷም ላይ ዘውትሮ ሳይቶብት የሞተ ሰው በአኼራ (የጀነቷን ኸምር) አይጠጣትም” (ሙስሊም የገበው)፡፡
አቢ-ደርዳእ (ረዲየላሁ ዐንሁ) ባስተላፈው ሐዲሥ ላይ እንዲህ አለ፡- “ወዳጄ (ሰለላሁ ዐለይሂ ወሰለም)፡- ኸምርን አትጠጣ እርሷ የክፋት ሁሉ ቁልፍ ናት ብለው መከሩኝ” (ኢብኑ ማጀህ 3371)፡፡

ኸምር የሚጠጣ ሰው በሚጠጣበት ጊዜ ኢማን ከሰውነቱ ላይ እንደ ጃኬት እንደሚወልቅም መልክተኛው አስተምረውናል፡፡ ከመጠጣቱ በፊት በነበረው ኢማን ማንም አይጠጣም ብለውም ገልጸውልናል፡-
አቢ ሁረይራ (ረዲየላሁ ዐንሁ) ባወራው ሐዲሥ የአላህ መልክተኛ (ሶለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) እንዲህ አሉ፡- “ዙሙተኛ ዝሙትን በሚፈጽምበት ጊዜ ኢማን ያለው ሙእሚን ሆኖ አይፈጽመውም፣ ጠጪም ኸምር በሚጠጣበት ጊዜ ኢማን ያለው ሙእሚን ሆኖ አይፈጽመውም” (ቡኻሪና ሙስሊም)፡፡

ኸምር የሚጠጣ ሱሰኛ የኾነ ሰው ያለ ተውበት ከሞተ፡ ሳይቀጣ ጀነት በፍጹም እንደማይገባም የአላህ መልክተኛ (ሶለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) እንዲህ አስተምረውናል፡-
عن عمار بن ياسر ، عن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: «ثلاثة لا يدخلون الجنة أبداً: الدَّيُّوث، والرَّجُلة من النساء، ومدمن الخمر». قالوا: يا رسول الله، أما مدمن الخمر فقد عرفناه، فما الديوث؟ قال: «الذي لا يبالي من دخل على أهله». قلنا: فما الرجلة من النساء؟ قال: «التي تشبه بالرجال» رواه الطبراني.
ዐማር ኢብኑ ያሲር (ረዲየላሁ ዐንሁ) ባስተላለፈው ሐዲሥ የአላህ መልክተኛ (ሶለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) እንዲህ አሉ፡- “‹‹ሶስት ሰዎች በፍጹም ጀነት አይገቡም፡- ደዩስ፣ የሴት ወንዳወንድ፣ የመጠጥ ሱሰኛ››፡፡ ሶሓባዎችም (ረዲየላሁ ዐንሁም)፡- ‹‹የመጠጥ ሱሰኛን አውቀነዋል፡፡ ደዩስ ምንድነው?›› ሲሉ፡ እሳቸውም፡- ‹‹በባለቤቱ ላይ ማንም ቢገባ ምንም የማይመስለው (የማይቀና) ነው›› አሉ፡፡ እነሱም፡- ‹‹የሴት ወንዳወንድስ?›› ሲሉ፡ እሳቸውም፡- ‹‹ያቺ ወንዶችን ለመመሳሰል የምትሞክረዋ ናት›› አሉ” (ጦበራኒ የዘገቡት)::
ዑስማን ኢብኑ-ዐፋን (ረዲየላሁ ዐንሁ) እንዲህ ይላሉ፡- “ኸምርን ራቁት፡ እሱ የኃጢአቶች ሁሉ እናት ነውና፡፡ ‹‹ከናንተ በፊት አንድ ሰው ነበር፡፡ ከሰዎች ተገልሎ ዒባዳ ያደርግ ነበር፡፡ አንዲት አመንዝራ ሴት ትወደውና ለምስክርነት እፈልግሀለሁ በሚል ሰበብ አገልጋይዋን ላከችበት፡፡ ወደ ቤቱ መጣና ከአገልጋይቱ ጋር ገባ፡፡ እያንዳንዱን በር በገባና ባለፈ ቁጥር ተመልሶ እንዳይወጣ አገልጋይቱ ከኋላ ትዘጋዋለች፡፡ መጨረሻም ወደዚህች ቆንጅዬ ሴት ጋር ይደርሳል፡፡ እሷም ተቀምጣ ከአጠገቧም ህጻን ልጅና የኸምር እቃ ተቀምጦ ይመለከታል፡፡ እሷም፡- እኛ አንተን ለምስክርነት አልጠራንህም፡፡ እኔ የጠራሁህ አብረኸኝ እንድትተኛ ነው፡ ያ ካልሆነም ይህን ህጻን እንድትገድለው ወይም ኸምሩን እንድትጠጣ፡ ይሄንንም እምቢ ካልህ ሊደፍረኝ ቤቴ ገባ ብዬ በመጮህ አዋርድሃለሁ አለችው፡፡ ሰውየውም ከሶስቱ አንዱን ከመፈጸም ውጪ ሌላ አማራጭ እንደሌለው በተረዳ ጊዜ የኸምሩን ነገር አቃለለውና ወስዶ ጠጣው፡፡ በሰከረ ጊዜ በስሜት ሄደና ከሷ ጋር ዚና ፈጸመ፡ ህጻኑንም ገደለው›› እናም ኸምርን ራቁት፡፡ ኢማንና ኸምር መጠጣት በአንድ ላይ ሊኖሩ በፍጹም አይችሉም፡ ከሁለቱ አንዳቸው ባለቤቱን ካላሸነፉት በስተቀር” (በይሐቂይ የዘገቡት፣ ነሳኢይ 317)፡፡

እውነቱን ነው አነስ ኢብኑ ማሊክ!! ድሮስ የማን ተማሪ ሆነና፡፡ አስካሪ መጠጥ ፡- ዝሙት እንዲስፋፋ፣ ሰዎች እንዲጋደሉ፣ የቤተሰብ ኑሮ እንዲናጋ፣ አላህን ከማምለክ እንዲዘናጉ የሚያደርግ፣ ኢኮኖሚን የሚያቃውስ የኃጢአቶች ሁሉ ‹እናት› ቢባል አይበዛበትም፡፡

2ኛ. አማኞች በእምነታቸውና በመልካም ስራቸው ምክንያት፡ በአላህ ራሕመት ጀነትን ሲገቡ መንፈሳዊና ስጋዊ ደስታዎችን ይጎናጸፋሉ፡፡ ከስጋዊ ደስታዎች ውስጥ ለመጠጥነት የሚያገለግሉ (የማር፣ የወተት፣ የውሀና የመጠጥ) ወንዞች መኖራቸው ነው፡-
” مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيهَا أَنْهَارٌ مِنْ مَاءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى وَلَهُمْ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ …” سورة محمد 15
“የዚያች ጥንቁቆች ተስፋ የተሰጧት ገነት ምስል በውስጧ ሺታው ከማይለወጥ ውሃ ወንዞች፣ ጣዕሙ ከማይለወጥ ወተትም ወንዞች፣ ለጠጪዎች ሁሉ ጣፋጭ ከኾነች የወይን ጠጅም ወንዞች፣ ከተነጠረ ማርም ወንዞች አሉባት፤ ለነሱም በውስጧ ከፍሬዎች ሁሉ (በያይነቱ) ከጌታቸው ምሕረትም አላቸው…” (ሱረቱ ሙሐመድ 47፡15)፡፡

ሌሎቹን መጠጦች ለጊዜው እናቆያቸውና ‹‹የመጠጥ ወንዞች›› የተባለው ላይ ቆይታ እናድርግ፡፡ ከላይ እንዳየነው ኢስላም አስካሪ መጠጥን በጽኑ ካወገዘ፡ እንዴት ተመልሶ ያንኑ መጠጥ በጀነት ለአማኞች ሊፈቅድ ቻለ? የሚለውን ሁለተኛውን ጥያቄ እንመልከተው፡-

በጀነት ውስጥ ለአማኞች የክብርና የጸጋ መጠጥ ኾኖ የተዘጋጀው፡ በዚህ ምድር ካለው ጋር በፍጹም አይመሳሰሰልም፡፡ በይዘትም ሆነ በጥፍጥና፣ በውጤትም ሆነ በመንስኤ ግንኙነት የላቸውም፡፡ እንዴት ከተባለም፡-

ሀ. የጀነቱ መጠጥ ሽታው ከምድር ላይ ካሉ መዓዛዎች ሁሉ እጅጉኑ የሚበልጠውን የሚስክ መዓዛን የያዘ ሲሆን፡ የምድሩ መጠጥ ግን መጥፎ ጠረን ያለውና ሰውን የማያቀርብ ነው፡፡

ለ. የጀነቱ መጠጥ መልኩ ከወተት የነጻ፣ ጣእሙ እጅጉኑ የሚጣፍጥ ሲሆን፡ የምድሩ ግን እንደ ወተትም ያልነጻ፣ ጣእሙም መራራ ነው፡፡

ሐ. የጀነቱ መጠጥ ከተጠጣ በኃላ ደስታንና ሀሴትን እንጂ፡ ስካርንና ሀዘንን የማያስከትል ሲሆን፡ የምድሩ ግን ውጤቱ ስካርንና እራስን መሳት፣ ጸብንና ጥላቻን፣ ቤትን ረስቶ ትቦ ውስጥ ማደርን ነው የሚያስከትለው፡፡

መ. የጀነቱ መጠጥ የተዘጋጀው በአምላካችን አላህ መለኮታዊ ኃይልና ቃል ሲሆን፣ የምድሩን ግን ጠማቂው ሰው ነው፡፡ እሱም ከጌሾ፣ ከብቅል፣ ከወይንና ከመሳሰሉት፡፡

ለነዚህ ልዩነቶች ያሉን ማስረጃዎች ቀጥሎ ያሉት የቅዱስ ቁርኣን ክፍሎች ናቸው፡-
” فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ * عَلَى سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ * يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ * بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ * لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ ” سورة الصافات 47-43
“በድሎት ገነቶች ዉስጥ። ፊት ለፊት የሚታያዩ ሲሆኑ በአልጋዎች ላይ (ይንፈላሰሳሉ)።ከሚመነጭ ወይን ጠጅ በያዘ ብርጭቆ በእነርሱ ላይ ይዞርባቸዋል። #ነጭ ለጠጪዎች #ጣፋጭ ከኾነች። በእርሷ ዉስጥም ራስ-ምታት የለባትም። እነርሱም ከእርሷ #የሚሰክሩ አይደሉም።” (ሱረቱ-ሷፍፋት 37፡43-47)፡፡
” بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ * لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَ ” سورة الواقعة 19-18
“ከጠጅ ምንጭም፣ በብርጭቆዎችና በኩስኩስቶች በጽዋም (በነሱ ላይ ይዞራሉ)። ከርሷ የራስ ምታት አያገኛቸውም፤ #አይሰክሩምም።” (ሱረቱል ዋቂዓህ 56:18-19)፡፡

3ኛ. አሁን የቀረው ጥያቄ፡- በጀነት ለአማኞች የተዘጋጀው የክብር መጠጥ ከላይ እንደተገለጸው አስካሪ ካልሆነ፡ ለምን ‹ጠጅ› የሚል ስያሜ ተሰጠው? የሚለው ነው፡፡ ምክንያቱም ‹ጠጅ› ሲባል እኛ የምናውቀው የሚያሰክር የሆነ መጠጥን ነው የሚል መነሻ ሃሳብን ያቀፈ ነው፡፡
ለዚህ ጥያቄ ደግሞ ምላሹ እንደሚከተለው ይቀርባል፡-

ሀ. በአማርኛው የቅዱስ ቁርኣን ትርጉም ላይ ‹ጠጅ› የሚለው ቃል፡ በዐረብኛው ላይ ለተጠቀሰው ‹‹ረሒቅ›› ለሚለው ቃል ፍቺ ነው፡፡‹ረሒቅ› የሚለው ቃል ፍቺው፡- ከቆሻሻ ፍጹም የተጣራ መጠጥ ማለት ነው፡፡ (ተፍሲር ፈትሑል በያን)፡፡

ጠጅ የሚለው ስም በዚህ ምድር ላይ አስካሪ የሆነውን መጠጥ ለመግለጽ የሚገባ ስም ነው፡፡ ነገር ግን ስሙን ብቻ በመያዝ የጀነቱንም መጠጥ በአማርኛው የቁርኣን ትርጉም መሰረት ‹ጠጅ› ስለተባለ እዛም ያለው ያሰክራል ብለን እንዳንሳሳት፡፡ የስም መመሳሰል የባሕሪ መመሳሰልን አይገልጽምና፡፡ ውሀም እኮ ‹መጠጥ› ተብሎ ይጠራል፡፡ አስካሪ ነው ማለት ግን አይደለም፡፡

ለ. በቅዱስ ቁርኣን ውስጥ ከተጠቀሱት የጀነት መጠጦች ውስጥ አንዱ ‹‹የወተት ወንዝ›› ነው፡፡ በሁላችንም ዘንድ እንደሚታወቀው ወተት የሚገኘው ደግሞ (ከላም፣ ግመልና ፍየል…) ነው፡፡ ታዲያ በጀነት ወተት አልለ ቢባል፡ እዛ የሚታለቡ ላሞች፡ ግመሎችና ፍየሎች አልሉ ማለት ነው ለማለት ያስችለናልን? እንደዛ ማለት አይደለም ከተባለ ደግሞ፡ ለምን የጀነቱን መጠጥ በምድራዊው ስሌት ማየት አስፈለገ ታዲያ?

‹ጠጅ› ከተባለ የሚያሰክረውን እንጂ ሌላ አናውቅም ከተባለ፡ እንግዲያውስ ወተት ከተባለም ከነዚሁ እንሰሳቶች የሚገኘውን እንጂ ሌላ አናውቅና እዛም የእንሰሳት እርባታ አልለ ብለን ልንደመድም ነውን? ይህ ስህተት ነው፡፡ የጀነቱ ዝግጅቱ እኮ የአምላክ እንጂ የሰው አይደለም፡፡

ሌላኛውን የማር ወንዝንም ምሳሌ ማድረግ ይቻላል፡፡ በዚር ምድር ላይ ‹ማር› ሲባል እኛ የምናውቀው ንብ የምትቀስመው፡ ከሆዷ የሚወጣውን ነው፡፡ ታዲያ የጀነቱንም ማር በዚሁ ምድራዊው አይን ተመልክተን ንቦችም እዛ ይሰፍራሉ ልንል ነው? አእምሮአችንን እናሰራው እንጂ!

ሶስተኛው መጠጥ ‹የውሀ ወንዝ› የተባለው ነው፡፡ ዛሬ ላይ ውሀን ማንም ሰው የሚያውቀው ካረገዙ ዳመናዎች ከበላያችን የሚዘንበውን ነው፡፡ ዝናብ ከሌለ ውሀ የለም፡፡ በጀነት ያለውን በመቆየት ብዛት ሽታ የማያመጣውን ‹የውሀ ወንዝም› ከዝናብ የተገኘ ነው ማለት ይቻላልን? እንግዲያውስ ዝናብ ካልዘነበ ውሀው ተጠጥቶ ያልቃል ማለት ነዋ? ወይ ግንዛቤ!
ታዋቂው የቅዱስ ቁርኣን ተንታኝና የኒቢዩ ሙሐመድ (ሶለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) ሶሐባ የነበረው ዐብዱላህ ኢብኑ ዐባስ (ረዲየላሁ ዐንሁማ) እንዲህ ይላል፡- ‹‹በጀነት ውስጥ ያለው ጸጋ በምድር ካለው ሥሙ እንጂ ሌላ የለም›› (ተፍሲሩ-ጠበሪይ ሱረቱል በቀራህ 25)፡፡

አዎ! በጀነት ውስጥ ሥሙ ብቻ ነው የሚገኘው፡፡ ወተት፣ ማር፣ ዉሀ፣ መጠጥ፣ ፍራፍሬ….፡፡ መዓዛውና ጥፍጥናው፣ ቅርጽና ይዘቱ፣ ውጤቱና ጥቅሙ፡ ምንም በዚህ ዓለም ካለው ጋር አይመሳሰልም፡፡ ጠጅ የሚለውንም በሥምነቱ ብቻ እንረዳው፡፡

4ኛ. እንደ ወገናችን ጥያቄ መሰረት ‹ጠጅ› አስካሪ መጠጥ ከሆነ፡ መጽሐፍ ቅዱስ እንደሚናገረው በዮሀንስ ወንጌል ምእ 2፡ ቁ1-11 ላይ እንደተጻፈው፡ ኢየሱስ በቃና ዘገሊላ ላይ በተደረገው ሰርግ ከሀዋሪያቶቹ ጋር ተገኝቶ ነበር፡፡ በስፍራውም የወይን ጠጅ ባለቀ ጊዜ እናቱ ማሪያም ወደሱ መጥታ እንዳለቀባቸው ስትነገረው፡ እሱም ጋኖቹን ውሀ እንዲሞሏቸውና ከዛም ለአሳዳሪው እንዲሰጡት አዘዛቸው፡፡ ውሀው በተቀዳ ጊዜ ግን የወይን ጠጅ ሁኖ ተገኘ፡፡ ኢየሱስም የተአምራት ስራዎቹን መጀመሪያ በቃና ዘገሊላ አደረገ ይላል፡፡

ታዲያ ኢየሱስ የቀየረው ውሀ ‹ወይን ጠጅ› ከነበረ፡ አስካሪ መጠጥን ለሰው ማቅረብ ምኑ ላይ ነው አግባብነቱ? ውሀን ወደ ወይን-ጠጅ ቀይሮ በማጠጣት ሰውን ማስከር ተአምር ነውን?

(በአቡ ሀይደር)

ሼር ያድርጉ